Membros da Academia Pleno De honra De número Correspondentes

Luz Pozo Garza
Ribadeo, Lugo, 22/07/1922


29/11/1996


Xesús Alonso Montero, Carlos Casares Mouriño e Salvador García-Bodaño Zunzunegui


Diálogos con Rosalía




Xesús Alonso Montero


Luz Pozo Garza (29/11/1996 - )
José Trapero Pardo (05/06/1971 - 10/10/1995)
Julio Rodríguez Yordi (06/10/1955 - 27/09/1967)
Ramón Villar Ponte (16/06/1951 - 14/09/1953)
Wenceslao Requejo Pérez (04/09/1905 - 14/10/1947)


Vicesecretaria (29/11/1997 - 19/11/2001)


Andrés Torres Queiruga (20/04/2013 - Actualidade)
Francisco Fernández Rei (23/01/2010 - 20/04/2013)
Salvador García-Bodaño Zunzunegui (17/12/2005 - 18/12/2009)
Salvador García-Bodaño Zunzunegui (20/12/2001 - 16/11/2005)
Luz Pozo Garza (29/11/1997 - 19/11/2001)

Luz Pozo Garza naceu na vila luguesa de Ribadeo en 1922, no seo dunha familia de clase media de ascendencia galega nobre. Sendo aínda unha nena trasladouse a Viveiro onde viviu ata o comezo da guerra civil. Coa chegada da confrontación, seu pai, militante republicano, foi encarcerado, e a familia seguiuno primeiro a Lugo e despois a Marrocos ata que en 1940 regresaron a Viveiro. Durante estes anos de guerra e posguerra aproba o Exame de Estado e no Conservatorio de Madrid a carreira elemental de Piano. En 1949 conclúe a carreira de Piano (nivel superior) no Conservatorio da Coruña e acada o título de mestra de primeiro ensino. En 1963 licenciase en Filoloxía Románica pola Universidade de Oviedo. En 1964 aproba as oposicións de profesora adxunta de Bacharelato de Lingua e Literatura españolas, que a levan a impartir clases nos institutos de Badaxoz, Corcubión -como directora- ou A Coruña, cidade na que residiu desde 1964 a 1977; desde 1980 exerce como catedrática de Lingua e Literatura españolas en Nigrán e Vigo. Xubílase en 1982 e actualmente reside na Coruña.

O seu labor editorial comezou coa revista Nordésrevista de poesía y crítica, que na súa primeira andaina (1975-1976) codirixiu con Tomás Barros. Na segunda etapa dirixiu en solitario desde Vigo vinte e dous números máis de Nordés. Mantiña agora as liñas proxectadas orixinariamente, dar a coñecer a poesía galego-portuguesa actual, proporcionar unha plataforma aos novos poetas e dar a coñecer as últimas producións de ensaio e narración breve en galego: Cunqueiro, Dieste, Eduardo Moreiras, Neira Vilas, Xosefa Goldar, Fernando Agrasar, Fernández del Riego, X. María Álvarez Cáccamo, Tomás Barros, etc. Dirixe na actualidade Clave Orión: poesía, arte, música, en once números de carácter universalista.

Foi e é colaboradora habitual de revistas nacionais e estranxeiras, La Noche, Poesía española, Ínsula, Vida gallega, Clave Orión, Ateneo Ferrolán, Galeuzca, Nordés ou Grial, son algunhas das publicacións que deron cabida aos seus artigos e poemas.

Pronunciou conferencias nas Universidades de Berlín, Heidelberg, Tréveris (1999) e Bruxelas (1999) e participou en distintos congresos e seminarios nacionais e internacionais.

Forma parte da Real Academia Galega como membro correspondente desde 1950 e como membro numerario desde o 29 de novembro de 1996, data en que deu lectura ao discurso de ingreso Diálogos con Rosalía, que foi contestado en nome da institución por don Xesús Alonso Montero.

A súa obra poética abrangue títulos como Ánfora, (1949); El vagabundo (1952); O paxaro na boca (1952), que inaugura a colección Xistral, que dirixía Ánxel Xoán; Cita en el viento, (1962); Últimas palabras/ Verbas derradeiras (1975), poemario intimista que rompe todas as convencións ortográficas e no que reflexiona sobre a morte, a dor, o desamor e a angustia;Concerto de outono (1981); Códice Calixtino (1986); Prometo a flor de Loto, poemario concibido como un diálogo co finado Eduardo Moreiras (o seu segundo esposo), que foi gañadora do Premio Miguel González Garcés en 1992; Vida secreta de Rosalía (1996); Ribadeo, Ribadeo (2002); Medea en Corinto (2002); Historias fidelísimas (Antoloxía, 2003), Memoria Solar (2004), que recolle catorce poemarios de 1949 a 2004, As arpas de Iwerddon (2005), As vodas palatinas (2005), Deter o día cunha flor (2009) e Rosa tántrica (2016).

Como ensaísta publicou Álvaro Cunqueiro e 'Herba de aquí e acola' (1991); A bordo de 'Barco sin luces' sobre Luís Pimentel; Galicia ferida (A visión de Luís Seoane) (1994); Ondas do mar de Vigo: Erotismo e conciencia mítica nas cantigas de amigo, (1996). Así como  numerosos artigos sobre Rosalía, Otero Pedrayo, Castelao, Dieste, Manuel Antonio, Franco Grande, etc.

O seu intenso labor literario fíxoa merecedora, entre outras, das seguintes distincións e premios: en 1974 foi premiada na VII Festa da Cantiga polo poema 'Noticia dende a Cruña a un amigo foraño' (Flor Natural); en 1990 gañou o premio Tomás Barros de ensaio; no ano 1992, o primeiro Premio de Poesía da Deputación da Coruña; en 1994, o Premio Gallegas distinguidas, de Diálogos 90; en 1995 foille concedida a Medalla Castelao; no ano 2001 recibiu o Premio da Asociación de Escritores en Lingua Galega (co Concello de Ribadeo e a Xunta de Galicia: monólito e dedicación dunha rúa en Ribadeo) e o Premio Celanova. Casa dos poetas; No ano 2002, o Premio Galicia en Feminino: Premio á participación artístico cultural das mulleres.

Os seus poemas foron traducidos ao portugués, catalán, francés, inglés, alemán, húngaro, ruso e xaponés.

Como directiva, pertence ao PEN Clube de Galicia. Os Concellos da Coruña e da Pobra do Caramiñal dedicáronlle senllas rúas.



Dicionario

Novas da Academia

Subscríbete

Normas ortográficas e morfolóxicas do idioma galego

Descargar

Vocabulario Ortográfico da Lingua Galega

Consultar

Hemeroteca Virtual Galicia nas páxinas dos seus xornais.

IR

Cuberta do Boletín 376

Boletín da Real Academia Galega
nº 376

Descargar

Cadernos de Lingua
nº 35

Descargar