Sebastián Martínez-Risco foi o último presidente que exerceu até o mesmo día da súa morte. Baixo o seu mandato, incidiuse na renovación da institución coa entrada de persoas realmente implicadas no uso e defensa da lingua galega, alén de comprometidas coa nosa cultura, algunhas delas anteriormente vítimas da represión que sufriran penas de cárcere ou de exilio.

É certo que o cambio da Academia xa se iniciara na etapa da presidencia de Manuel Casás, mais baixo a súa presidencia foron propostos ata un total de vinte e seis novos académicos de número e 62 correspondentes, entre os que figuran Méndez Ferrín, Viñas Cortegoso ou Emilio González López.

Xunta de goberno do 9 de outubro de 1960. Real Academia Galega. Arquivo

Entre os obxectivos do seu mandato expresou a necesidade de estreitar relacións cos países da mesma área lingüística e ultimar a redacción do Dicionario. Os primeiros acordos que se tomaron baixo a súa presidencia consistiron en designar unha comisión para ditaminar sobre os asuntos consultados á Academia, aceptar por aclamación a iniciativa de Fole de celebrar un congreso da lingua galega, publicar os discursos de ingresos inéditos, activar a redacción da gramática galega coa creación dunha comisión e editar unha breve antoloxía de textos galegos destinada ao ensino.

El Progreso. 5/VI/1960, p. 8. Galiciana

Martínez-Risco enfocou o comezo do seu mandato na obtención de fontes de financiamento para a institución. Coa súa primeira visita a América en 1961, renova a proxección exterior da Academia, que recibirá importantes achegas económicas das colectividades galegas. Os contactos cos concellos e as deputacións en busca de sostén económico foron constantes.

Baixo a súa presidencia acometéronse as obras de acondicionamento da casa nº 11 da rúa de Tabernas, onde, dous anos despois do seu pasamento, se instalou definitivamente a Real Academia Galega.

"Xornadas Patrióticas Galegas. Misa en idioma galego no panteón social" (25/VII/1975). Real Academia Galega. Arquivo

Ente os méritos do seu mandato figuran a oficialización en 1963 do 17 de maio como Día das Letras Galegas, por iniciativa de Fernández del Riego, Gómez Román e Ferro Couselo, a aprobación das primeiras normas ortográficas e morfolóxicas do galego en 1970 e 1971, e a propia galeguización da Academia, que comezou a expresarse a nivel oficial en lingua galega. No entanto, non puido ver realizado o seu desexo de publicar unha gramática académica.

Día das Letras Galegas dedicado a ValentIn Lamas Carvajal (1972). Real Academia Galega. Arquivo

O 24 de setembro de 1977 Sebastián Martínez-Risco morría na Coruña. A bandeira galega cubriu o seu féretro e no final do seu enterro escoitouse o himno galego, tal e como el deixara mandado.

Enterro de Sebastián Martínez-Risco no cemiterio de Santo Amaro (.  Real Academia Galega. Arquivo