A poeta noiesa fixo do Courel o seu universo vital e literario.

1 de 6
Foto de grupo no Courel, con Novoneyra e Manuel María.

2 de 6
A paisaxe e a dor existencial son dúas constantes na súa creación.

3 de 6
María Mariño no Courel en 1960, acompañada de Manuel María e de Uxío Novoneyra. Colección de Manuel María e Saleta Goy.

4 de 6
Detalle da capa de "Palabra no tempo" con limiar de Otero Pedrayo. Editado por Celta en Lugo. 1963.

5 de 6
Retrato de María Mariño publicado na revista Céltiga

6 de 6

María Mariño

Biografía


María Mariño Carou, unha das poetas máis relevantes do noso século XX, naceu en Noia o 8 de xuño de 1907.

Os seus pais, Xosé María Mariño Pais e Filomena Carou Lado tiveron cinco fillos, dos que María é a segunda. Pasou a súa infancia e mocidade en Noia, sempre salvando as dificultades económicas da familia. Aí recibiu os primeiros estudos e axiña comezou a traballar como costureira.

Trasladouse, xa en 1926, a Escarabote (Boiro) e alí puido acceder a algunhas lecturas na biblioteca do Pazo de Goián, onde unha tía súa traballaba como cociñeira. Neste mesmo ano viaxou a Algorta (Euskadi), onde vivía unha irmá súa e onde viviu o estoupido da Guerra Civil. Trala conquista desa zona polas tropas franquistas, regresou a Escarabote. Alí coñeceu ao mestre compostelán Roberto Posse Carballido, co que casou en Boiro o 31 de maio de 1939. No curso 1945-1946 o matrimonio marchou a Arzúa e, despois, a Elantxove (Euskadi), debido a un destino do seu home. O 6 de outubro de 1946 regresou a Galicia para dar a luz un fillo, Roberto, que morreu o 10 de outubro dese mesmo ano.

No curso seguinte, 1946-1947, o seu marido foi destinado a Romeor, no Courel. O 29 de marzo de 1947 faleceu a nai de María Mariño e, posteriormente, morreron os seus irmáns varóns. Nese momento, por consello médico, trasladouse a Parada do Courel a causa da depresión nerviosa que lle provocaran estas perdas. En outubro de 1947 instalouse definitivamente en Parada do Courel e iniciou a súa fonda amizade con Uxío Novoneyra e a súa familia. Agás algunhas estancias vacacionais en Noia, Monforte de Lemos e A Coruña, viviu sempre en terras courelás.

Entre 1958 e 1963 escribiu o seu libro Palabra no Tempo e, tres anos despois, enfermou de leucemia e comezou a escribir Verba que comenza. O 19 de maio de 1967 faleceu por mor da enfermidade que padecía. Os seus restos mortais repousan no cemiterio de Seoane do Courel.

Rosario Álvarez sobre María Mariño.

Obra


En galego

- Palabra no tempo: 1958-1963. Lugo: Ediciones Celta, 1963.
- Verba que comenza: marzo 1966 - marzo 1967. Noia: Concello de Noia, 1990.

En castelán

- Los años pobres. Memoria de guerra y posguerra. Obra desaparecida que se coñece só a partir da mención de Uxío Novoneyra.
- Más allá del tiempo. Lugo: Alvarellos, 1965.

Compilacións e obras sobre a autora

- NOVONEYRA, U.
"Inéditos de María Mariño", en Trabe de Ouro, nº 2, 1990, pp. 295-296
- BLANCO, C.
"A lingua poética de María Mariño", Festa da palabra silenciada, nº 21, 2006, pp. 11-16.
- NOGUEIRA, Mª.X.
"María Mariño Carou, un fenómeno de recepción", Festa da palabra silenciada, nº 21, 2006, pp. 32-42.
- PATO, Mª.X.
"Verba que comeza: unha escrita xenesíaca", Festa da palabra silenciada, nº 21, 2006, pp. 50-53.
- RÁBADE VILLAR, Mª do C.
"Arpa de dúas cordas?: imaxinación e sentimento na poesía de María Mariño", Festa da palabra silenciada, nº 21, 2006, pp. 17-27.
- ROMANÍ, A.
"María Mariño, terra de sin pisadas", Festa da palabra silenciada, nº 21, 2006, pp. 29-31.
- VÁZQUEZ VÁZQUEZ, P.
"María Mariño, espello no serán", Festa da palabra silenciada, nº 21, 2006, pp. 43-49.
- AGRAFOXO PÉREZ, X.
Biografía de María Mariño. Vigo: Galaxia, 2007.
- ÁLVAREZ BLANCO, R.
"María Mariño: noiesa do Courel, dinamiteira da fala", A Trabe de ouro, nº 71, 2007, pp. 121-124.
- BLANCO, C (coord.)
María Mariño: Día das Letras Galegas 2007. Santiago de Compostela: Universidade de Santiago de Compostela, Servizo de Publicacións e Intercambio Científico, 2007.
- BLANCO, C.
María Mariño: vida e obra. Vigo: Xerais, 2007.
- BLANCO, C.
"O misterio María Mariño", Grial, nº174, pp. 120-129.
- CABANA YANES, D.X.
"María Mariño é ela", A Trabe de ouro, nº 71, 2007, pp. 11-115.
- CASTRO, X.
"Palabra e verba: abalo e dabalo vital en María Mariño", Barbantia: anuario de estudos do Barbanza, nº 3, 2007, pp. 191-200.
- GARCÍA NEGRO, P.
María Mariño no ronsel das escritoras galegas. Bertamiráns: Laiovento, 2007.
- MARIÑO DÁVILA, E.
"A cuestión da lingua en María Mariño", Barbantia: anuario de estudos do Barbanza, nº 3, 2007, pp. 201-208.
- MARIÑO DÁVILA, E.
'Diccionario' María Mariño. Santa Comba: tresCtres, 2007.
- MÉNDEZ FERRÍN, X.L.
"María Mariño", ATrabe de Ouro, nº 71, 2007, pp. 117-120.
- MOURE, T.
"Literatura e mulleres", Barbantia: anuario de estudos do Barbanza, nº 3, 2007, pp. 209-220.
- QUEIZÁN, Mª.X.
"María Mariño do humor da nada ao valor da palabra", Barbantia: anuario de estudos do Barbanza, nº 3, 2007, pp. 221-230.
- RIVEIRO COELLO, A.
"María Mariño: O Courel e a dor na paisaxe", Barbantia: anuario de estudos do Barbanza, nº 3, 2007, pp. 271-275.
- VALCÁRCEL GUITIÁN, D.
"O oxímero em María Mariño", Agália, nº 89-90, pp. 185-193.