Membros da Academia Pleno De honra De número Correspondentes

Ángel Amor Ruibal
Caldas de Reis, Pontevedra, 11/03/1869


04/09/1905


Académico fundador


Francisco Díaz-Fierros Viqueira (28/09/2002 - )
Isidoro Millán González-Pardo (17/05/1975 - 12/06/1978)
Manuel Gómez Román (30/12/1951 - 11/11/1964)
Gonzalo Brañas Fernández (27/07/1941 - 02/08/1948)
David Fernández Diéguez (28/03/1925 - 23/12/1936)
Adriano López Morillo (17/11/1910 - 30/01/1913)
José Ogea Otero (27/10/1905 - 03/12/1909)
Ángel Amor Ruibal (04/09/1905 - 27/10/1905)


Naceu o 11 de marzo de 1869 en San Breixo de Barro (Pontevedra) e morreu en Compostela o 5 de novembro de 1930. Foi sacerdote e filósofo, teólogo, canonista e filólogo de inmenso saber.

Amor Ruibal trasladouse a Compostela en 1879 para cursar a carreira eclesiástica, que rematou en 1895, no seminario conciliar da cidade. O 19 de maio de 1894 ordenouse sacerdote e o curso seguinte, 1895-96, ampliou os seus estudos na Universidade Gregoriana de Roma en Linguas Orientais. Rematado o tempo en Roma, regresou á cidade compostelá rexeitando participar en congresos ou conferencias e dedicando o seu tempo a campos tan afastados como a teoloxía, a lingüística, o dereito e os estudos galegos, ademais da filosofía; eixo angular da súa obra.

O seminario de Santiago de Compostela foi elevado en 1897 a Universidade Pontificia e, como integrante da institución, Amor Ruibal foi nomeado profesor de Teoloxía, despois rexentou a cátedra de Dereito Canónico e desempeñou tamén unha cátedra de Linguas Orientais. En canto foi nomeado profesor, publicou os programas correspondentes ás súas materias, escritos en latín o de Dereito Público Eclesiástico e Institucións de Dereito Canónico. No ano 1903 conseguiu por oposición unha coenxía que lle asegurou folganza económica para dedicar o seu tempo ás clases e á investigación. O seu interese nos estudos galegos manifestouse axiña, publicando traballos ocasionais sobre a etimoloxía de Compostela ou sobre as denominacións da rúa do Vilar, de Compostela, no século XII. Os seus traballos e a súa atención cara a nacente preocupación pola cultura galega por parte dos intelectuais rexionalistas levouno a ser nomeado académico de honra da Real Academia Galega en 1906. A súa inquietude pola lingua e a etnografía de Galicia continúa a poñerse de manifesto, por exemplo, no artigo que, no ano 1924, escribiu para o xornal bonaerense Almanaque Gallego baixo o título “La lengua gallega y su léxico etimológico”, ou tamén en “La cruz svástica en Galicia”, publicado en Faro de Vigo o 25 de xullo de 1930.

Na filosofía, como na Filoloxía, Amor Ruibal desbordou o valor da súa época e non foi desactualizado polos avances científicos ou polas mudanzas sociais. Se ben parte da súa obra filolóxica foi recoñecida no seu tempo e mesmo traducida ao italiano, ao holandés e ao húngaro, o conxunto do seu traballo só comezou a ser coñecido tardiamente, debido, en boa media, ao seu illamento persoal. En Galicia, o seu inmenso labor investigador foi traído ata a actualidade moi especialmente polo profesor e tamén membro numerario da Academia Galega, Torres Queiruga.

Amor Ruibal foi correspondente da Real Academia de la Lengua, da Real Academia de Ciencias Morales y Políticas e da Sociedade Xermana de Filoloxía Oriental, de Berlín, entre outras Academias e Institutos de España e doutros países europeos. A morte interrompeuno cando a súa dedicación investigadora se encontraba a pleno rendemento. Despois, sucedeuno unha dura guerra civil e unha posguerra que non se preocupou de salvagardar o coñecemento humanístico. De todas as publicacións que se lle adxudican non existen certezas, pero si temos a constancia de volumes fundamentais na Filoloxía, na Filosofía e no Dereito que referimos a seguir:

Los problemas fundamentales de la filología comparada: su historia, su naturaleza y sus diversas relaciones científicas. Madrid: Fernando Fé, 1904-1905.

Esponsales y Matrimonio según el decreto Ne Temere: Expuesto y comentado.Santiago: Imp. do Seminario Central, 1908.

Análisis teológico-canónico del Decreto ne Temere: con conformidad con las últimas declaraciones de las SS. Congregaciones romanas. Santiago de Compostela: [s.n.], 1912.

La Amoción Administrativa de los Párrocos: Exposición y comentarios al Decreto 'Máxima Cura' precedido de un estudio sobre los principios fundamentales del Derecho Penal Canónico. Santiago: Imp. do Seminario C. Central, 1912.

Novísima Legislación Canónica: la amoción administrativa de los párrocos, exposición y comentarios al Decreto Máxima Cura. Santiago de Compostela: Imp. do Seminario C. Central, 1912. 2ª ed.

La Bula Española y sus privilegios según la reforma de Benedicto XV: Exposición y comentarios. Santiago de Compostela: Tip. de 'Diario de Galicia', 1915.

Censuras y penas canónicas según el Código vigente, ordenadas en categorías (según el plan de la Bula Apostólicae Sedis): exposición y comentarios. Madrid: V. Suárez, 1917.

Derecho penal de la Iglesia Católica según el Código Canónico vigente.Madrid: V. Suárez, 1919.

Naturaleza y sobrenaturaleza: obra póstumaSantiago: Seminario Conciliar, 1956.

Cuatro manuscritos inéditos: Los principios de donde recibe el ente la existencia. Naturaleza y sobrenaturaleza. Existencia de Dios. Existencia de Dios según mi exposición. Madrid: Gredos, cop. 1964.



Dicionario
Axenda de actos Ver todos
Mércores 20 de decembro de 2017 / 19:30 h
Acto literario e musical co gallo do 110 aniversario da estrea do Himno

Novas da Academia

Subscríbete

Normas ortográficas e morfolóxicas do idioma galego

Descargar

Vocabulario Ortográfico da Lingua Galega

Consultar

Hemeroteca Virtual Galicia nas páxinas dos seus xornais.

IR

Cuberta do Boletín 376

Boletín da Real Academia Galega
nº 376

Descargar

Cadernos de Lingua
nº 35

Descargar